Nigdy dotąd nie spotkałam człowieka z innego kościoła. Od razu uprzedziłam Sławka, że życzę sobie, by nie próbował mnie przekabacać, bo ja jestem Katolikiem z dziada pradziada, więc i tak mu się to nie uda. Powiedziałam mu jeszcze, że szanuję jego religię, ale proszę aby on uszanował moją. Kiedy tak już wszystko wyjaśniłam i poczułam się bezpieczna, zapytałam go o różnice. On odpowiedział mi na to tak: "Człowiek żyje i bardzo dba o swoje ciało, tzn. myje je, odżywia; jakiś dobry film, jakaś dobra książka, itp... a przecież to ciało starzeje się i umiera, natomiast w ogóle nie dba o duszę, która potrzebuje pokarmu"(...) Na drugi dzień poszłam do Marioli i spytałam "powiedz mi, kto wy jesteście? Mówicie, że chrześcijanami. To dlaczego ja się tak w środku denerwuję kiedy mówicie o Jezusie? Przecież ja też jestem chrześcijanką... No przecież katolik, to też chrześcijanin, prawda?" Odpowiedziała mi na to: "My na swej drodze znaleźliśmy Jezusa".